Η ώρα η καλή!

Τις ημέρες πριν το γάμο έρχονται τα δώρα και η κεντητή γαμοκουλούρα από την Άρτα. Τέσσερις ανύπαντρες κοπέλες κρατανε κατά τις προετοιμασίες ενα λευκό πανί πάνω  από το κεφάλι της νυφης και τραγουδούν. Την ίδια στιγμή ο πατέρας της νύφης σπάει τη γαμοκουλούρα και της δίνει ένα κομμάτι ως σύμβολο ευτυχίας και γονιμότητας. Η γαμοκουλούρα είναι γλυκειά ώστε να έχει η νύφη γλυκειά ζωή. Στο κρεβάτι επίσης που θα κοιμηθεί το ζευγάρι βάζουμε κληματαριά με σταφύλια για να έχει το ζευγάρι καλούς απογόνους. 

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Την Μεγάλη Παρασκευή λέγαμε στην Άρτα τους ακόλουθους στίχους για τα Πάθη του Χριστού, κρατώντας ένα καλάθι τυλιγμένο με μαύρη κορδέλα. 

Κάτω στα Ιεροσόλυμα, μεσ’ του Χριστού τον τάφο

Εκεί δένδρος δεν ήταν δένδρος εφανερώθη.

Ο δένδρος ήταν ο Χριστός, και ρίζα η Παναγία

Και αυτά τα ριζοκλώναρα ήταν η μαρτυρία

που μαρτυρούσε κι έλεγε του Ιησού Χριστού τα Πάθη: 

Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,

σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται,

σήμερον έβαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,

Οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρισκαταραμένοι 

για να σταυρώσουν τον Χριστό, των Πάντων Βασιλέα

κι ο Κύριος εθέλησε να μπει σε περιβόλι.

να λάβει δείπνο μυστικό να τον συλλάβουν όλοι.

Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή Της

τα προσευχάς Της έκανε για τον Μονογενή Της

Φωνή της ήρθε εξ ουρανού κι απ' Αρχαγγέλου στόμα

- Πάψε Κυρά μ' τις προσευχές, πάψε τις μετανοίες,

και τον Υιό Σου πιάσανε και στον χαλκιά Τον πάνε,

και στου Πιλάτου την αυλή, εκεί Τον τριγυρνάνε.

- Χαλκιά, χαλκιά φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια,

κι εκείνος ο αντίχριστος κι ο τρισκαταραμένος βαρεί και φτιάχνει τέσσερα βαρεί και φτιάχνει πέντε.

- Εσύ χαλκιά που τα ‘φκιάσες εσύ να μας διατάξεις.

- Εγώ παιδιά που τα φκιάσα, εγώ θα σας διατάξω. 

Βάλτε του δυό στα πόδια του και τα άλλα δυό στα χέρια,

το πέμπτο το φαρμακερό, βάλτε το στην καρδιά του,

να βγάλει αίμα και νερό, να λιγωθεί η καρδιά του.

Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε έπεσε και λιγωθεί.

Τρία σταμνιά της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο

και τρία με ροδόσταμο για να της έρθει ο νους της.

Και σαν της ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της.

Ζητά μαχαίρι να σφαχτεί, φωτιά να πάει να πέσει,

ζητεί γκρεμνό να γκρεμνιστεί για τον Μονόγενή Της.

Κι από την πίκρα του Χριστού και από την φαρμακάδα

ο ήλιος αντραλεύτηκε κι αργεί να βασιλέψει,

Οι θάλασσες διαρρηγνύονται, τα δέντρα προσκυνάνε.

Λάβε κυρά μ’ υπομονή, λάβε κυρά μ’ ανάσα.

Το πως να λάβω υπομονή, το πως να λάβω ανάσα έχω Υιο Μονογενή, και εκείνον τον σταυρώνουν.

Όποιος λυπάται τον Χριστό, να πάει από κοντά του

Και κίνησαν και πήγαιναν οι πέντε οι γυναίκες,

η Μάρθα κι η Μαγδαληνή και του Ιακώβου η μάνα,

και του Λαζάρου η αδερφή κι οι τέσσερις αντάμα.

Πήραν το δρόμο τον στρατί, στρατί το μονοπάτι.

Το μονοπάτι τους έβγαλε μπρος του ληστού την πόρτα

κι ηύραν την πόρτα του κλειστή και τα κλειδιά παρμένα 

Και τα παραθυράκια της σφιχτά μανταλωμένα.

- Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου

Για να ‘μπει μέσα η Παναγιά και να βρει τον Υιό της.

Κι η πόρτα από το φόβο της, ανοίγει μοναχή της.

Βλέπει λαό αμέτρητο, που μετρημούς δεν έχει.

Τηρά ζερβά, τηρά δεξιά κανέναν δεν γνωρίζει,

τηρά και δεξιότερα βλέπει τον Άι Γιάννη.

«Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και βαφτιστή του Γιού Μου,

μην είδες τον Ιόκα μου και σε διδάσκαλό σου;»

«Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα  να σου μιλήσω,

δεν έχω χειροπάλαμα για να Σου Τον εδείξω.

Βλέπεις εκείνον τον γυμνό, στο ξύλο σταυρωμένο,

 όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο. 

Όπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι.

Εκείνος είναι ο Γιόκας Σου και με διδάσκαλός μου» 

Κι η Παναγιά πλησίασε γλυκά τον ερωτούσε 

-Δεν μου μιλάς παιδάκι Μου, δεν μου μιλάς Παιδί Μου;

-Τι να σου πω Μανούλα Μου, που διάφορο δεν έχεις,

σύρε μάνα μ' στο σπίτι μας και στην καλή την ώρα.

Μόνο το Μέγα Σάββατο κοντά στο μεσονύχτι,

όταν λαλήσει ο πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες,

τότε και εσύ μανούλα μου θα' χεις χαρές μεγάλες,

σημαίνει ο Θεός σημαίνει η γης, σημαίνουν τα Επουράνια,

σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες,

βάλτε κρασί στο μαστραπά κι αφράτο παξιμάδι,

να γίνει μια παρηγοριά να βρίσκεται στον κόσμο.

Όποιος τ' ακούει  σώζεται και όποιος τα λέει αγιάζει

κι όποιος το παρακουρμαστεί Παράδεισο θα λάβει.

Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο.

KEIK ME ΞΥΣΜΑ ΑΠΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΚΑΙ ΛΕΜΟΝΙ 5 ΑΥΓΑ 200ΓΡ ΒΟΥΤΥΡΟ LURPAK ΛΙΩΜΕΝΕΝΟ +ΛΙΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΟΡΜΑ 250 ΓΡ ΖΑΧΑΡΗ 250 ΑΛΕΥΡΙ ΦΑΡΙΝΑΠ Η( ΑΛΕΥΡΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΡΗΣΕΙΣ) 1 ΚΟΥΤ ΓΛΥΚΟΥ ΜΠΕΚΙΝ ΠΑΟΥΝΤΕΡ ΞΥΣΜΑ ΑΠΟ 1 ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΞΥΣΜΑ ΑΠΟ 1 ΛΕΜΟΝΙ 1 ΒΑΝΙΛΙΝΗ ΧΤΥΠΑΜΕ ΣΤΟ ΜΙΞΕΡ ΤΑ ΑΥΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΖΑΧΑΡΗ ΝΑ ΑΦΡΑΤΕΨΟΥΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΓΟΔΑΡΤΗ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ ΜΕ ΤΟ ΜΠΕΚΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΞΥΣΜΑΤΑ Κ ΒΑΝΙΛΙΝΗ ΒΟΥΤΥΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΣΠΑΛΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΟΡΜΑ ΜΕ ΑΛΕΥΡΙ ΚΑΙ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΙΓΜΑ ΨΗΝΟΥΜΕ ΣΕ ΠΡΟΘΕΡΜΑΣΜΕΝΟ ΦΟΥΡΝΟ ΣΤΟΥΣ 160ΒΑΘΜΟΥ ΓΙΑ 50 ΛΕΠΤΑ ΣΕ ΜΕΣΑΙΑ ΣΚΑΛΑ ΣΕ ΑΕΡΟΘΕΡΜΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

Τυρόπιτα-Κουρελοπιτα-Cheese pie, εύκολη, γρήγορη, νόστιμη , σπιτική συντ...

https://neoskosmos.com/el/242099/fetos-den-echei-arni-sti-souvla-dokimaste-omos-arni-sto-fourno-me-patates-i-arni-kleftiko/

ΛΑΖΑΡΑΚΙΑ

Ένα από τα πιο όμορφα παραδοσιακά τραγούδια του λαού μας, ένα μοιρολόϊ φτιαγμένο για τον Μεγάλο νεκρό, τον Ιησού Χριστό, το μοιρολόϊ της Παναγιάς.
Σε πολλές εκκλησιές σε όλη την επικράτεια το ψάλλουν γυναίκες την ώρα που στολίζουν τον Επιτάφιο.
Διαβάστε τους πανέμορφους στίχους και ακούστε το από τον μεγάλο δάσκαλο κ. Χρόνη Αηδονίδη.
Σήμερα μαύρος Ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,
σήμερα όλοι θλίβουνται και τα βουνά λυπούνται,
σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι Οβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά κι’ οι τρισκαταραμένοι
για να σταυρώσουν το Χριστό, τον Αφέντη Βασιλέα.
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι
να λάβει δείπνον μυστικόν για να τον λάβουν όλοι.
Κι’ η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,
τας προσευχάς της έκανε για το μονογενή της.
Φωνή τους ήρθ’ εξ Ουρανού απ’ Αρχαγγέλου στόμα:
-Φτάνουν κυρά μου οι προσευχές, φτάνουν κι’ οι μετάνοιες,
το γυιό σου τον επιάσανε και στο φονιά τον πάνε
και στου Πιλάτου την αυλή εκεί τον τον τυραγνάνε.
-Χαλκιά-χαλκιά, φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια.
Και κείνος ο παράνομος βαρεί και φτάχνει πέντε.
-Συ Φαραέ, που τά ‘φτιασες πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάλε τα δυο στα χέρια του και τ’ άλλα δυο στα πόδια,
το πέμπτο το φαρμακερό βάλε το στην καρδιά του,
να στάξει αίμα και νερό να λιγωθεί η καρδιά του.
Κι’ η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε και λιγώθη,
σταμνί νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο
για να της ερθ’ ο λογισμός, για να της έρθει ο νους της.
Κι’ όταν της ηρθ’ ο λογισμός, κι’ όταν της ηρθ’ ο νους της,
ζητά μαχαίρι να σφαγεί, ζητά φωτιά να πέσει,
ζητά γκρεμό να γκρεμιστεί για το μονογενή της.
-Μην σφάζεσαι, Μανούλα μου, δεν σφάζονται οι μανάδες
Μην καίγεσαι, Μανούλα μου, δεν καίγονται οι μανάδες.
Λάβε, κυρά μ’ υπομονή, λάβε, κύρά μ’ ανέση.
-Και πώς να λάβω υπομονή και πώς να λάβω ανέση,
που έχω γυιο μονογενή και κείνον Σταυρωμένον.
Κι’ η Μάρθα κι’ η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδερφή, κι’ οι τέσσερες αντάμα,
επήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε μες του ληστή την πόρτα.
-Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.
Κι’ η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηράει δεξιά, τηράει ζερβά, κανέναν δεν γνωρίζει,
τηράει δεξιώτερα βλέπει τον Αϊγιάννη,
Αγιέ μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γυιου μου,
μην είδες τον υγιόκα μου και τον διδάσκαλόν σου;
-Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω χεροπάλαμα για να σου τόνε δείξω.
Βλέπεις Εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο,
οπού φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,
οπού φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι;
Αυτός είναι ο γυιόκας σου και με ο δάσκαλός μου!
Κι’ η Παναγιά πλησίασε γλυκά τον αγκαλιάζει.
-Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;
-Τι να σου πω, Μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις·
μόνο το μέγα-Σάββατο κατά το μεσονύχτι,
που θα λαλήσει ο πετεινός και σημάνουν οι καμπάνες,
τότε και συ, Μανούλα μου, θάχεις χαρά μεγάλη!
Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γη, σημαίνουν τα Ουράνια,
σημαίνει κι’ η Άγια Σοφία με τις πολλές καμπάνες.
Όποιος τ’ ακούει σώζεται κι’ όποιος το λέει αγιάζει,
κι’ όποιος το καλοφουγκραστεί Παράδεισο θα λάβει,
Παράδεισο και λίβανο απ’ τον Άγιο Τάφο.

ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ

 

 

 

Υλικά για τα μελομακάρονα:

 

• 1 ποτήρι του κρασιού αλισίβα

•  1 ποτήρι του νερού ζάχαρη άχνη

•  4 ποτήρια του νερού λάδι καλαμποκέλαιο

• 2 κιλά αλεύρι

• 1 ποτήρι του νερού χυμό πορτοκάλι και το ξύσμα του

• 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

• 1 κουταλάκι του γλυκού γαρίφαλο τριμμένο

• 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα

•  1 φλιτζάνι του καφέ σιμιγδάλι ψιλό

και μία χούφτα χοντρό

• 1 φλιτζάνι του καφέ καρύδι τριμμένο

•  1 φλιτζάνι του καφέ μέλι

• 1 φλιτζάνι του καφέ κονιάκ

• 2 βανίλιες

 

Εκτέλεση:

Βάζουμε ένα ποτήρι του κρασιού νερό σε ένα μπρίκι και μία κουταλιά στάχτη. Το βράζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει. Στη συνέχεια, το σουρώνουμε βάζοντας ένα βαμβάκι ή μία γάζα στο σουρωτήρι. Κρατάμε την αλισίβα και  διαλύουμε τη σόδα.

Έπειτα, σε μια λεκάνη ρίχνουμε όλα τα υλικά, εκτός από το αλεύρι, το οποίο το ρίχνουμε σιγά σιγά ώσπου η ζύμη να γίνει μαλακή και να πλάθεται.

Στο ταψί στρώνουμε λαδόκολλα και τοποθετούμε τα μελομακάρονα, τα οποία τα τσιμπάμε με ένα πιρούνι από επάνω και τα βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο.

Όταν ψηθούν τα σιροπιάζουμε όσο είναι στο ταψί και τα πασπαλίζουμε με τριμμένο καρύδι.

 

Υλικά για το σιρόπι:

• 1 ποτήρι του νερού μέλι

• 3 ποτήρια του νερού ζάχαρη

• 3 ποτήρια του νερού νερό

 

 

 

 

 

 

Καλές Γιορτές ! ! ! !

Πώς να φτιάξετε προζύμι από τον βασιλικό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού- το θαύμα και οι παραδόσεις

 

Προζύμι δίχως μαγιά με το βασιλικό του Τιμίου Σταυρού

Αρκετές νοικοκυρές πιστές στην παράδοση, που ακόμα ζυμώνουν στο σπίτι τους συνεχίζουν να συντηρούν ένα ευλογημένο έθιμο που είναι ταυτόχρονα και ένα θαύμα. Αυτό γίνεται δύο φορές το χρόνο. Στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 14 Σεμπτεβρίου και την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή της Σταυροπροσκυνήσεως. Ποιο είναι αυτό; Η παρασκευή νέου προζυμιού.

.

Πώς γίνεται αυτή;

Παίρνουν οι νοικοκυρές ένα κλαδί βασιλικό από τα χέρια του ιερέα. Σ’ ένα δοχείο βάζουν λίγο χλιαρό νερό. Μετά ρίχνουν μόνο αλεύρι και ανακατεύουν μέχρι να γίνει πηκτός χυλός και από πάνω βάζουν σε σχήμα σταυρού το ευλογημένο κλαδί του βασιλικού. Άλλες νοικοκυρές συνηθίζουν να βράζουν τον βασιλικό και αυτό το χλιαρό νερό να το χρησιμοποιούν στην παρασκευή του χυλού. Τυλίγουν το δοχείο με μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουν μερικές ώρες «να γίνει». Το θαυμαστό είναι ότι το προζύμι γίνεται χωρίς την προσθήκη ενζύμου-μαγιάς, δηλαδή με την ενέργεια της χάριτος του Τιμίου Σταυρού.

 .

 

 

φανουρόπιτα με καρύδια

Προετοιμασία: 10 λεπτά και 50 λεπτά το ψήσιμο. Εύκολη συνταγή.

Υλικά
500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει (κόκκινη φαρίνα) κοσκινισμένο
200 ml χυμό πορτοκάλι
200 ml λευκό κρασί ξηρό
200 ml ελαιόλαδο
200 γρ. ζάχαρη
1 κ.σ. γαρίφαλο σκόνη
1 κ.σ. κανέλα σκόνη
1 φλ. τσαγιού καρύδια τριμμένα (στο μπλέντερ)
άχνη για πασπάλισμα

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 190 βαθμούς C.
Ετοιμάζετε το μείγμα: Σε άνετο μπολ (ή στο μίξερ) ανακατεύετε όλα τα υλικά εκτός απ´ το αλεύρι, που το ρίχνετε τελευταίο και συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να έχετε μια ομοιογενή ζύμη.
Αλείφετε το ταψί με ελαιόλαδο, αδειάζετε το μείγμα και ισιώνετε την επιφάνειά του με σπάτουλα ή μαχαίρι.
Ψήσιμο: Ψήνετε στον προθερμασμένο φούρνο για 50 λεπτά όπως ένα κέικ. Κάντε το τεστ με το μαχαίρι ή την οδοντογλυφίδα, που θα πρέπει να βγαίνει καθαρά.
Σερβίρισμα: Αφήστε την φανουρόπιτα να κρυώσει και πασπαλίστε την επιφάνειά της με μπόλικη άχνη. Κόψτε σε τετράγωνα κομμάτια ή ρόμβους και προσθέστε

ΧΑΜΟΜΗΛΟΛΑΔΟ

ΧΑΜΟΜΗΛΑΔΟ

Πως θα φτιάξεις χαμομηλόλαδο στο σπίτι
 Σε ένα βαζάκι  το γεμίζετε με φρέσκο χαμομήλι και προσθέτετε  ελαιόλαδο.
Κλείνουμε καλά το καπάκι και το αφήνουμε για 60 ημέρες στον ήλιο.
Αφού περάσει ο καιρός  σουρώνοντας τα χαμομήλια  ρίχνουμε σε αποστειρωμένο μπουκαλάκι  το χαμομηλόλαδο. Διατηρείται για ένα χρόνο  σε σκιέρο μέρος

Χρήσεις χαμομηλόλαδου 

Είναι πάρα πολλές. Χρησιμοποιείται ακόμα και σαν ντεμακιγιάζ προσώπου, ή για μασάζ προσώπου, για λάδι σώματος μαζί με αιθέρια έλαια, .
Είναι  κατάλληλο και για τα πιο ευαίσθητα, ερεθισμένα δέρματα , ιδανικό για μωρά και για έγκυες.

Ιδιότητες
Το χαμομηλόλαδο έχει όλες τις ιδιότητες του χαμομηλιού και του ελαιόλαδου. Είναι , αντισηπτικό, καθαρίζει το δέρμα και θεραπεύει σκασμένα χέρια και πόδια. Αν κάνετε μαλάξεις με χαμομηλόλαδο αντιμετωπίζεται τις κράμπες στα πόδια και τις νευραλγίες. . Ιδανικό για τα συγκάματα των μωρών. Κάνοντας μασάζ στη κοιλιά αντιμετωπίζονται οι κολικοί και με μασάζ στο στήθος το κρυολόγημα.  ηρεμεί το καμένο από τον ήλιο δέρμα.
 

ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ ΑΛΑ ΠΟΛΙΤΑ

ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ ΑΛΑ ΠΟΛΙΤΑ

ΥΛΙΚΑ

10 Αγκινάρες
2 φλυτζάνια τσαγιού λάδι
1/2 κιλό πατάτες
5 κρεμμυδάκια       ψιλοκομμένα
2 κρεμμύδια φρέσκα    >>
2-3 κουταλιές άνηθο
2-3 καρότα κομμένα λεπτά στρογγυλά φέτες
2-3 λεμόνια αλάτι , πιπέρι
2 κουταλιές σούπας  αλεύρι
1 κουταλιά βούτυρο



ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Καθαρίζετε τις αγκινάρες (από τα μικρά φύλλα που βρίσκονται πάνω στο κοτσάνι μέχρι να φτάσετε στα τρυφερά τις κόβετε στην  μέση  και αφαιρείτε το χνούδι) κατόπιν τις βάζετε σε λεκάνη  με νερό  λίγο αλάτι και λεμόνι ( για να μη μαυρίσουν).
Σε κατσαρόλα βάζετε το λάδι να κάψει και ρίχνετε τα κρεμμύδια να μαραθούν.
Προσθέστε τα  καρότα τον άνηθο  και 2 φλυτζάνια νερό και αφήνετε να βράσουν για 10 λεπτά Κατόπιν ρίχνετε τις πατάτες κομμένες σε  κύβους και τις αγκινάρες ( αφού  τις ξεπλένουμε  και τις τρίψουμε με λεμόνια )με τις ουρές επάνω
Ρίχνετε νερό (οι αγκινάρες πρέπει να σκεπάζονται  από νερό).
Διαλύετε το αλεύρι  με λίγο κρύο  νερό και το προσθέτετε  με το αλατοπίπερο.
Αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει  μέχρι να μείνει με το λάδι του.
Τέλος λιώνουμε μια κουταλιά  βούτυρο  και το περιχύνουμε πάνω από τις αγκινάρες μας

 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Τα μυροβόλα άνθη της αυλής στόλισαν το στεφάνι της Πρωτομαγιάς!!!!

Καλό Μήνα!!!!

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950 ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950 ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

 

Το στιγμιότυπο είναι από την Πρωτομαγιά της δεκαετίας του 1950 στην Άρτα

 

Οι συγγενείς και οι γείτονες έφτιαχναν τα στεφάνια τους πιάνοντας τον Μάη μέσα στα καταπράσινα χωράφια τους με τη μοσχοβολιά των λουλουδιών και τους συνόδευε η μελωδία του γραμμόφωνου για γλέντι και ξεφάντωμα

 

Μεταξύ των προσώπων που εικονίζονται στην φωτογραφία είναι η γιαγιά μου, Βαγγελή Κατσανίκα (η πρώτη κυρία από αριστερά), οι αδερφές της μητέρας μου, η Λάμπρο με τον άνδρα της Βαγγέλη Οικονόμου, η Τσάντα με τον Σπύρο Ντάλια και η Βγενούλα

 

Οι φίλοι και οι γείτονες είναι ο Χρήστος Μαρκαμπέλας με την σύζυγο του Αρετή Ντάλια, ο Κώστας Παπάς (Νικολάου) και οι θεια Χρίσταινα με τον γιό της Γιώργο Οικονόμου και τις ανιψιές της Μαρία και Ζωή Παπαβασιλείου και η Φωτούλα

"ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ"

Ευχαριστώ τον φίλο μου και ζαχαροπλάστη ΣΤΕΛΙΟ ΑΡΣΕΝΙΟΥ από την ΞΑΝΘΗ!!
 

Τα γλυκά του είναι πραγματικά "ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ"
 

Ροδοσταλίδα, Μύρτιλο, Ιπποφαές και Καριόκα μας γλύκαναν!!
 

Καλές Γιορτές σε όλους!!
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δέχεται Παραγγελίες.... Σπεύσατε!!!!

 

ΛΕΜΟΝΤΣΕΛΟ

1 Λίτρο ούζο η βότκα
Τις φλούδες από 8 λεμόνια
1 λίτρο νερό
1 κιλό ζάχαρη
  Αφαιρούμε τις φλούδες από τα λεμόνια και τις βάζουμε σε μια γυάλα.
Ρίχνουμε το ούζο  και κλείνουμε την γυάλα με τουλι όχι ταπα  και σκάσει και το αφήνουμε για 10-15 ημέρες μέχρι  να κιτρινίσει  το ούζο  και οι φλούδες να ασπρίσουν.
  Βράζουμε το 1 λίτρο νερό με το 1 κιλό ζάχαρη  και φτιάχνουμε το σιρόπι αν το θέλουμε πιο πηχτό το λεμοντσέλο  βάζουμε επί πλέον  100γρ ζάχαρη .
 Σουρώνουμε τα φλούδια και τα πετάμε και  μέσα στο ούζο  ρίχνουμε κρύο το σιρόπι. 
΄Ετοιμο  για κέρασμα

 

ΓΛΥΚΟ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΚΙ

2 κιλά μελιτζανάκι μικρό χωρίς σπόρους
2/5 κιλά ζάχαρη
1 φλυτζάνι αμύγδαλα ασπρισμένα και καβουρδισμένα
Λίγη βανίλια χυμό από ένα λεμόνι

Διαλέγουμε ομοιόμορφα μελιτζανάκια και καθαρίζουμε τα κοτσάνια και  τα χαράζουμε μια φορά.

Σε ένα μπώλ βάζουμε ασβεστόνερο και τοποθετούμε τα μελιτζανάκια για ένα τέταρτο.

Αφού τα ξεπλύνουμε καλά , τα βάζουμε στην κατσαρόλα  με μπόλικο νερό και τα βράζουμε μέχρι να τσιπιούνται.

Χύνουμε το  πράσινο νερό και ρίχνουμε  ζεστό νερό και στο διάστημα της μέρας αλλάζουμε  με κρύο νερό να φύγει η πίκρα. Στο τελευταίο άλλαγμα το βράζουμε να πάρει ένα χόχλο.

Χύνουμε το νερό  και τα βάζουμε στο στραγγιστήρι για καμμιά ώρα να φύγουν όσο μπορούμε περισσότερα νερά από τα μελιτζανάκια.

Τα  ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα και ρίχνουμε 2 κιλά ζάχαρη, λίγη βανίλια και τα αφήνουμε να ζαχαρώσουν για ένα βράδυ.

Την επόμενη μέρα  ρίχνουμε το χυμό από το λεμόνι και τα βράζουμε μέχρι να δέσει το σιρόπι.

Εάν θέλουμε πιο "σφιχτό" σιρόπι θα ρίξουμε και το μισό κιλό ζάχαρη με λίγη ακόμη βράση  και το γλυκό μας έτοιμο.

Όταν κρυώσει σε κάθε χαρακιά βάζουμε  2-3 αμύγδαλα και το αποθηκεύουμε σε γυάλινα βάζα

 

ΛΙΚΕΡ ΡΟΔΙΩΝ

Δύο (2) ποτήρια νερού  σπόρια ροδιών
Δύο (2) ποτήρια νερού κονιάκ
Δύο  (2) ποτήρια νερού ζάχαρη
ΕΝΑ (1) ξυλάκι κανέλας
Τέσσερα (4) γαρίφαλα

Όλα τα υλικά τα βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι με μεγάλο στόμιο
και το  κλείνουμε  με μια  μπομπονιέρα και το αφήνουμε σε δροσερό χώρο  για 2 μήνες
Κατά διαστήματα ανακινούμε το μπουκάλι για να διαλυθεί η ζάχαρη.
Κατόπιν σουρώνουμε το περιεχόμενο και απομακρύνουμε τους σπόρους των ροδιών και αποθηκεύουμε το λικέρ σε μπουκάλι έτοιμο για κεράσματα

Τα  σπιτικά λικέρ ξεχωρίζουν  για το άρωμα και την γλυκιά τους γεύση

ΓΛΥΚΟ ΝΕΡΑΤΖΑΚΙ ΚΑΙ ΛΕΜΟΝΑΚΙ

Υλικά

  1 Κιλό νερατζάκια  ολόκληρα  και 280 γρ Λεμονάκια  μικρά

  1 Κιλό και 600 γρ ζάχαρη

 

Λίγο γλυκό κουταλιού σερβιρισμένο σε ένα κρυστάλλινο πιατελάκι με ένα κουταλάκι... Ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι...και ό,τι μείνει για το χειμώνα!!

 

Η εποχή αυτή μάλιστα είναι κατάλληλη για να φτιάξουμε αυτό  το γλυκό, γιατί τα νερατζάκια και τα λεμονάκια είναι μικρά, όπως τα θέλουμε.

Πρώτα πλένουμε τα λεμονάκια και τα νερατζάκια.

Αφού είναι λοιπόν καθαρά, τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα, με άφθονο νερό, για να βράσουν για 20 λεπτά.

Χύνουμε το νερό και μόλις κρυώσουν με μια βελόνα πλεξίματος, τα τρυπάμε -προκειμένου να φύγει η πρώτη πικράδα-

Μετά, ξανά, γεμίζουμε την κατσαρόλα με άφθονο νερό και τα βράζουμε για ένα τέταρτο.

Τα αφήνουμε για μια νύχτα μέσα στο νερό.

Την επόμενη μέρα χύνουμε το νερό που έχει βγάλει την πρώτη του πράσινη πικράδα..

Για 10-15 μέρες αλλάζουμε  καθημερινά το νερό, το οποίο σιγά σιγά αποχρωματίζεται.

Γύρω στις 7 μέρες το βράζουμε ξανά για είκοσι λεπτά και συνεχίζουμε τις καθημερινές  αλλαγές νερού, ώστε να φύγει εντελώς η πικράδα.

Τις τελευταίες μέρες το κοιτάζουμε, αν έχει μαλακώσει τον νερατζάκι  με το λεμονάκι και ίσως χρειασθεί κανένα τέταρτο βράσιμο επιπλέον.

Χύνουμε το τελευταίο νερό  και αφού  στραγγίξει καλά, ρίχνουμε την ζάχαρη και το αφήνουμε όλη την νύχτα να την ρουφήξει.

Την επομένη  μέρα το βράζουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να δέσει καλά το σιρόπι και ρίχνουμε και σταγόνες από χυμό λεμονιού, για να μην κρυσταλλώσει.

Μπορεί να χρειασθεί αλλά 150 γρ ζάχαρη.

Τέλος, το αφήνουμε να κρυώσει και μετά το βάζουμε σε βαζάκια, για να διατηρηθεί .

 

 

 

ΒΟΝ APETIT!!!!

Ο Μάιος στην Ελληνική Λαογραφία

Παρ’ όλο που γενικά ο Μάιος θεωρείται ως ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, είναι στην ουσία το μέσο της ανθοφόρας αυτής εποχής αφού το καλοκαίρι δεν αρχίζει παρά δύο δεκαήμερα μετά το τέλος του, στις 21 Ιουνίου. Ο Μάιος, είναι πράγματι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης, με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα», όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. Οι λαϊκές προλήψεις θεωρούν τον Μάιο «μαγεμένο» γι’ αυτό αποφεύγονται οι γάμοι και οι σοβαρές εργασίες στη διάρκειά του, εξ ου και η παροιμία «Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει». Όλοι οι λαοί, πάντως, την Πρωτομαγιά γιόρταζαν την ανθοφορία της Φύσης και την απαρχή των «καλών καιρών». Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν. Κι έτσι συνεχίζουμε να τραγουδάμε: «Ο Μάιος μας έφτασε/εμπρός βήμα ταχύ/να τον προϋπαντήσουμε/παιδιά στην εξοχή».

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Aπεικόνιση των διαδηλώσεων στο Σικάγο τον Μάη του 1886.

Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα αργίας (αν και δεν είναι αργία, είν' απεργία) και διατυπώσεων των διεκδικήσεων των εργαζομένων, αφού είναι συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα όταν το 1886 έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια: οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος. Στην χώρα μας, η απεργία των καπνεργατών του 1936 στη Θεσσαλονίκη  βάφτηκε με αίμα που καταγράφηκε, στις εφημερίδες της άλλης ημέρας, με μια χαρακτηριστική φωτογραφία η οποία έδειχνε μια μάνα να οδύρεται πάνω από το σκοτωμένο της παιδί. Η φωτογραφία εκείνη ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο»: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες/μέρα Μαγιού σε χάνω…».